WAAROM JE DROMEN NIET GEWOON WAAR MAKEN?

Je kent het vast wel.. er spoken zoveel dingen door je hoofd die je eigenlijk wel zou willen doen. Toch doe je het niet, want er is altijd wel een reden waarom je het niet moet doen. Het is te duur, je hebt geen tijd of het gaat je toch niet lukken. Dit gevoel ken je wel, toch?

Regelmatig heb ik dit gevoel en heel lang stopte ik het weg. Ik doe nu al zoveel dingen en ik heb al best veel dingen gedaan. Verschillende baantjes, verschillende opleidingen, verschillende sporten en verschillende hobby’s. Toch kan ik bij elk opgenoemd punt nu wel iets noemen wat ik nog veel liever zou willen doen. Ook daar heb ik zoals ieder ander mens altijd wel een tegenargument voor, maar laatst dacht ik.. waarom? Waarom toch altijd maar aan de nadelen denken. Wellicht is nadelen niet het juiste woord, maar dat mag je zelf invullen. Waarom niet gewoon doen wat jou een beter gevoel geeft? 

Begrijp me niet verkeerd, ik snap heus wel dat je hele grote dromen niet zo 1,2,3 kunt uitvoeren, maar betekent het dan dat je ze zo snel weer aan de kant moet zetten? Nee, absoluut niet. Het klink zo cliché, maar het leven kan soms echt kort zijn. Ik was onlangs op bezoek bij Gwen en als je mij een beetje volgt heb je hier eerder over gelezen. Haar gezondheid gaat steeds verder en verder achteruit en ze is nog zo jong. Zij is iemand die kan zeggen, ik heb mijn dromen niet waar kunnen maken. De kans dat zij van grote dromen mocht gaan dromen, is haar eigenlijk al heel erg jong afgenomen. Iedere keer wanneer ik bij haar ben geweest besef ik mij weer: doe toch niet altijd zo moeilijk, pak de kansen en mogelijkheden die je mag pakken. Niet iedereen mag dat. En dat gevoel is altijd heel erg dubbel. Het verdriet is namelijk 139028494 keer groter dan het gevoel van motivatie om je kansen aan te grijpen. Het gevoel van oneerlijkheid komt daarbij ook nog eens om de hoek kijken. 

Al deze gemengde gevoelens, ik wist niet zo goed wat ik ermee aan moest. Het is zo super confronterend dat er zulke afschuwelijke situaties plaats kunnen vinden. Waar zeuren wij nou eigenlijk om? Een hoofdpijntje, vermoeidheid, drukte? Wij krijgen wel de kans om in ieder geval te weken aan onze dromen, om er überhaupt van te mogen dromen. Precies daarom heb ik de afgelopen knopen doorgehakt en van alles op een rijtje gezet. Welke minor wil ik doen? Waar wil ik afstuderen? Wat wil ik met mijn eigen bedrijf? Waar wil ik staan in de toekomst? 

Natuurlijk weet ik deze punten nog niet allemaal en wil ik ze ook nog niet allemaal weten. Heel lang dacht ik dat ik alles uitgestippeld zou moeten zien en dat zou dan mijn weg zijn. Nee, ik weet het gewoon nog even niet en dat is ook prima. Wat ik wel weet is dat ik iemand ben met interesses en eigenschappen om de leiding te hebben. Ik heb mij hier de afgelopen jaren in ontwikkeld en ik voel mij hier goed bij. Daarom heb ik besloten mij in te schrijven voor de minor 4-Dimensionaal Leiderschap. Ik wacht nog op reactie, want hier zaten toelatingseisen aan verbonden. Door toch de stap te maken om mijzelf überhaupt aan deze minor te wagen, heb ik wel eerste stappen gezet. 

Daarnaast heb ik voor mijzelf besloten waar ik mijn afstudeerstage wil gaan lopen en heb ik besloten dat ik hierna hoogstwaarschijnlijk nog verder wil gaan studeren. Hier zal ik jullie binnenkort meer over vertellen!

Eergisteren las ik een mooi artikel in de Flow. Dit artikel gaat over een ander pad. Je voelt soms dat eigenlijk iets anders zou willen en hoe je dit zou kunnen aanpakken. Dat inspireerde mij om mijn gevoel met jullie te delen. Hopelijk denk je dan nog eens na over hetgeen waar je eigenlijk al zo lang over na denkt en misschien toch best wel haalbaar lijkt te zijn! 

Veel liefs,
Eileen