MY FIRST TATTOO

Afgelopen donderdag heb ik dan eindelijk de stap gezet. Zoals de titel al zegt: MY FIRST TATTOO! Maanden lang nagedacht, maanden lang getwijfeld, maar ik wist het zeker.. Dit moest het worden. Lees je mee met mijn allereerste ervaring?

Nog steeds aan het nagenieten van het gevoel na het laten zetten van mijn tattoo afgelopen donderdag. Eén van mijn vriendinnen zei het al: “Leen, je bent echt heel erg blij als je het gedaan hebt.” Niks is minder waar, tevreden, trots en opgelucht. Ik heb mijn tattoo namelijk niet zomaar laten zetten en het is iets wat echt al maanden lang door mijn hoofd heen spookte. Toen Gwen haar gezondheid in een snel tempo achteruit ging wist ik het zeker: ik wil graag een tattoo die voor haar zal staan, die echt een diepe betekenis heeft.

Ik kan wel echt een enorme twijfelaar zijn en er gingen onwijs veel gedachten door mijn hoofd, maar wat wilde ik nou precies? Dat het een vlinder moest worden stond heel snel vast, maar ik wilde wel echt iets wat niemand anders zou hebben en wat echt, maar dan ook echt van haar zou zijn. Tot eind Juli liet ik het voor wat het was, want ze was er immers nog en het zetten van de tattoo was nog niet nodig. Helaas hebben wij eind Juli afscheid van haar genomen en wist ik het al vrij snel zeker: ik wil hier niet te lang mee wachten.

Ik zocht meerdere malen op small butterfly tattoos voor inspiratie en kwam na lang zoeken iets tegen waar ik op slag ‘verliefd’ op was. Ik besloot de afbeelding op te slaan en zo af en toe deze er eens bij te pakken om te ervaren of ik nog steeds zo enthousiast was. Het enthousiaste gevoel bleef en ik wist het bijna 100% zeker. Na nog een aantal weken te nemen besloot ik een afspraak te maken bij een tattoo shop waar ik een goed gevoel bij had. Tot het moment daar ging er natuurlijk weer van alles door mijn hoofd heen, maar dit wilde ik en ik moest het gewoon doen, voor mijzelf en voor het rouwproces.

Ik maakte een afspraak en zou de tattoo vijf dagen later kunnen laten zetten. Helaas verliep dit allemaal niet zoals verwacht en had ik er geen vertrouwen meer in. Ik zei de afspraak af en was ergens best teleurgesteld. Ik was enthousiast dat ik het liet doen, maar vond het natuurlijk ook heel spannend. Helaas, nog maar even wachten dan.

Ik besloot verder te zoeken naar iemand waar ik een goede indruk bij kreeg en ik kwam uit bij twee vrouwelijke tattoo artiesten. Ik besloot ze een tijdje te volgen op Instagram. Ondertussen was ik nog steeds enthousiast over het ontwerp wat ik wilde en wilde ik daar graag de G in verwerkt hebben. Mijn enthousiasme kwam met de dag weer terug en toen ik bij mijn ouders was, vond ik een kaartje terug waarop zij haar eigen naam heeft geschreven. Dit was een mooie, duidelijke g en ik zag het al helemaal voor me. De vlinder en de g gecombineerd stond echt voor haar, voor Gwen.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.

Afgelopen donderdag zag ik dat één van de vrouwen die ik volg ruimte had voor een tattoo en ik besloot direct heen te gaan. Ik bleef er maar een beetje tegenaan lopen door de teleurstelling eerder en wilde het ondertussen nog steeds, misschien alleen nog maar meer. Ze had gelukkig nog plek en we keken samen naar het ontwerp. Al snel bleek hetgeen wat ik in gedachten had niet helemaal goed uit te pakken. Het leek erop dat ik of iets anders moest bedenken met de letter g of het volledig uit mijn hoofd moest zetten. Gelukkig probeerden we nog een aantal dingen met het ontwerp wat ik wilde en kwamen we toch tot een heel mooi ontwerp.

Maar dan: de plek. Ik had van tevoren van alles in mijn hoofd, maar op dat moment begon ik toch een beetje te twijfelen. Misschien toch op mijn pols? Misschien toch rechts? Uiteindelijk ben ik op de plek uitgekomen die ik van dag één al in mijn hoofd had. Het formaat kiezen, plakken en plaatsen. Het ging allemaal zo lekker vlot en het moment dat ik ging zetten verdwenen al mijn twijfels. Ik vond het ontwerp zo mooi, ik zag haar geschreven letter zo duidelijk en ik kreeg een lach op mijn gezicht. Dit moest het zijn en is het geworden.

Zoals ik eerder al schreef voelde ik mij opgelucht, tevreden en trots. Ik heb voor dit hele proces al gezegd: “Zodra zij overlijd laat ik een tattoo zetten voor haar” en dit is toch wel even weer een besef momentje geweest. Hetgeen wat je maanden lang hebt gedacht is dan toch daar en ik had natuurlijk gehoopt dat we nog wat langer van haar mochten genieten. Ergens voelde het ook wel als een opluchting en ben ik trots dat ik het nu dan toch heb gedaan. Iedere keer wanneer ik in de spiegel kijk glimlach ik, denkend aan alle prachtige, mooie herinneringen die zij mij en de rest van de mensen om haar heen heeft mogen geven. Ze is echt overal waar ik ga en sta. Het is een mooie combi van haar en mij geworden. Until we meet again. <3

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen

Heb jij een tattoo?

Veel liefs,
Eileen