Eén jaar later en wat voor een jaar!

Dankbaarheid, verdriet en tevredenheid.. drie dingen die de afgelopen week bij mij sterk naar boven zijn gekomen. Je herkent het vast wel, van die momenten waarop je even weer bewust bent van wat er allemaal om je heen gaande is en hoe je je nou eigenlijk voelt. Bij mij komen die momenten vaak in rust en ik realiseerde mij wat er in een jaar toch onwijs veel kan gebeuren. 

Alweer een jaar geleden besloot ik om op mijzelf te gaan wonen en liet ik een periode van vijf jaren achter me. Ondertussen ben ik naar Curaçao geweest, heb ik mijn kamer onderverhuurd en ben ik naar een grotere kamer binnen het huis gegaan. Verder was ik vorig jaar rond deze tijd bezig met het volgen van de minor 4-Dimensionaal Leiderschap en liep ik stage bij de Politie Noord-Nederland. Tijdens de minor heb ik een mooie ontwikkeling mogen maken op het gebied van persoonlijk leiderschap en is mijn passie voor het leidinggeven aan een groep mensen of kinderen nog verder gegroeid. Na mijn minor vertrok ik naar Curaçao, heb ik veel nieuwe, lieve mensen mogen ontmoeten en heb ik een onwijs mooie tijd gehad. 

Op Curaçao heb ik ook voor moeilijke keuzes gestaan in verband met het Corona virus. Ik voelde me daar onwijs op mijn plek en wilde absoluut niet vertrekken. De maanden daarvoor heb ik echt als heftig en intens ervaren, het verlies van Gwen, het beëindigen van een relatie en verhuizen, een minor volgen en stage bij de politie. Ik ben nou ook niet perse iemand die op safe speelt en zet alles op alles om toch te bereiken wat ik op dat moment voor ogen heb. Toch besloot ik toen, met heel veel moeite om terug te keren naar Nederland. Uiteindelijk enorm veel stress gehad omdat ik geen stage kon vinden en daardoor niet kon afstuderen. 

Al met al is het toch gelukt en heb ik een fijne LiO stage mogen lopen, mijn eindportfolio kunnen schrijven en ook mijn scriptie kunnen afronden. Een golf van tevredenheid, doorzettingsvermogen en dankbaarheid ging er door mij heen op het moment dat ik te horen kreeg dat ik afgestudeerd was. Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik de eerste weken echt onrustig was en simpelweg gewoon niet wist wat ik moest doen. Op de laatste woensdag van de vakantie kwam er een mooie baan op mijn pad die ik met beide handen heb aangegrepen. Momenteel geef ik fulltime les aan een hele leuke, enthousiaste en lieve groep 4. Leer ik de kinderen en mijzelf iedere dag een beetje beter kennen en loop ik met een fijn gevoel op mijn werk rond. Als je 10 weken geleden aan mij had gevraagd waar ik nu zou staan, dan had ik gezegd: “Dat weet ik niet, het is allemaal zo onzeker.” En kijk nu, met enorm veel tevredenheid en dankbaarheid zit ik hier, dit artikel te schrijven. 

Wat ik eigenlijk met mijn artikel wil zeggen is dat je ook tijdens deze donkere periode, de gedeeltelijke lokdown, de mooie dingen in het leven niet moet vergeten. Ik heb de afgelopen week, terwijl ik vakantie heb voornamelijk thuis doorgebracht, mijn sociale kring is momenteel zeer klein en ook ik draag in openbare ruimtes een mondkapje. Maar ik mag mijn werk doen, ik heb de mensen die ik lief heb in gezonde toestand en het afgelopen jaar knetter hard gewerkt voor waar ik nu sta. Nee het is niet ideaal, het is niet zoals ik had gedacht.. maar lieve mensen, geniet van de mooie dingen en wees trots op jezelf! Wees lief voor elkaar en denk goed om jezelf en een ander. 

Stay safe! 

Heel veel liefs 

2 reacties op “Eén jaar later en wat voor een jaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *